Dr. Ιάκωβος Θεοδοσίου MD. DipU

Ιατρός Διαιτολόγος

καρκίνος & διατροφή

διαιτολογική μεταβολική προσέγγιση
στην θεραπεία του καρκίνου

Menu

καρκίνος ως μεταβολική νόσος

καρκίνος ως μεταβολική νόσος
Ο καρκίνος ως μεταβολική νόσος είναι μια θεώρηση στην αντιμετώπιση του καρκίνου η οποία δείχνει να παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις παγκοσμίως στην προσπάθεια αντιμετώπισης του καρκίνου, τα τελευταία χρόνια.

Στην πραγματικότητα δεν είναι κάτι καινούργιο ως θεωρητική βάση και προέρχεται από το 1923 από τον Γερμανό νομπελίστα ιατρικής Otto Heinrich Warburg με την ανακάλυψη της οξειδάσης του κυτοχρώματος C.
Ο Warburg ερεύνησε το μεταβολισμό των όγκων και την αναπνοή των κυττάρων, ιδιαίτερα τα καρκινικά κύτταρα, και το 1931 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ στη Φυσιολογία για την ανακάλυψη της φύσης και του τρόπου δράσης των ενζύμων της αναπνευστικής αλυσίδας των μιτοχονδρίων.

Πρακτικά της ανακάλυψης της αναπνευστικής αλυσίδας του μιτοχονδρίου και την ολοκλήρωση των βημάτων της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης της γλυκόζης και της παραγωγής ATP.

Η θεώρηση “καρκίνος ως μεταβολική νόσος” βασίζεται στο φαινόμενο Warburg (warburg effect).
Το φαινόμενο Warburg, είναι μια μη φυσιολογική κατάσταση του κυττάρου όπου παρουσία οξυγόνου δεν χρησιμοποιεί την οξειδωτική φωσφορυλίωση για παραγωγή ενέργειας που του δίνει περισσότερα ATP και χρησιμοποιεί την γλυκόλυση ως βασικό άξονα παραγωγής ενέργειας που παράγει λιγότερα ATP αλλά πιο γρήγορα.

Η γλυκόλυση είναι ένας φυσιολογικός δρόμος ενεργειακού μεταβολισμού όταν το οξυγόνο δεν είναι επαρκές. Το φυσιολογικό κύτταρο παρουσία οξυγόνου ακολουθεί το δρόμο της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης στο μιτοχόνδριο.
Το φαινόμενο Warburg (warburg effect) φαίνεται ότι είναι η κύρια διαταραχή σε ένα στοιχείο που είναι σήμα κατατεθέν του καρκινικού κυττάρου και είναι ο ενεργειακός επαναπρογραμματισμός. Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε ότι υπάρχουν και κάποια είδη καρκίνου που παρουσιάζουν ένα φαινόμενο που λέγεται “αντίστροφο φαινόμενο Warburg”, όμως είναι ελάχιστοι.

Κατά τον Thomas N. Seyfried καθηγητή βιολογίας στο πανεπιστήμιο της Βοστόνης (Boston College) στην Αμερική.

Cancer as a metabolic disease: implications for novel therapeutics
Thomas N. Seyfried, Roberto E. Flores, Angela M. Poff, and Dominic P. D’Agostino (Carcinogenesis. 2014 Mar; 35(3): 515–527)

Emerging evidence indicates that cancer is primarily a metabolic disease involving disturbances in energy production through respiration and fermentation. The genomic instability observed in tumor cells and all other recognized hallmarks of cancer are considered downstream epiphenomena of the initial disturbance of cellular energy metabolism. The disturbances in tumor cell energy metabolism can be linked to abnormalities in the structure and function of the mitochondria. When viewed as a mitochondrial metabolic disease, the evolutionary theory of Lamarck can better explain cancer progression than can the evolutionary theory of Darwin. Cancer growth and progression can be managed following a whole body transition from fermentable metabolites, primarily glucose and glutamine, to respiratory metabolites, primarily ketone bodies. As each individual is a unique metabolic entity, personalization of metabolic therapy as a broad-based cancer treatment strategy will require fine-tuning to match the therapy to an individual’s unique physiology.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Αναδυόμενες στοιχεία δείχνουν ότι ο καρκίνος είναι κυρίως μια μεταβολική ασθένεια που περιλαμβάνει διαταραχές στην παραγωγή ενέργειας μέσω της κυτταρικής αναπνοής και των ζυμώσεων.
Η γενωμική αστάθεια που παρατηρείται στα καρκινικά κύτταρα και όλα τα άλλα αναγνωρισμένα χαρακτηριστικά του καρκίνου θεωρούνται ως επιφαινόμενα της αρχικής διαταραχής του μεταβολισμού κυτταρικής ενέργειας.
Οι διαταραχές στο μεταβολισμό της ενέργειας των κυττάρων του όγκου μπορεί να συνδεθούν με ανωμαλίες στη δομή και τη λειτουργία των μιτοχονδρίων. Εάν δούμε τον καρκίνο ως μιτοχονδριακή μεταβολική ασθένεια, η εξελικτική θεωρία του Lamarck μπορεί να εξηγήσει καλύτερα την εξέλιξη του καρκίνου από ό,τι μπορεί η εξελικτική θεωρία του Δαρβίνου.
Η καρκινική ανάπτυξη και εξέλιξη του καρκίνου μπορεί να την διαχειριστεί κάποιος με μια ολοκληρωμένη μετάβαση από του ζυμογόνους μεταβολίτες, κυρίως την γλυκόζη και την γλουταμίνη, στους αναπνευστικούς μεταβολίτες, κυρίως τα κετονικά σωμάτια.
Δεδομένου ότι κάθε άτομο είναι ένα μοναδική μεταβολική οντότητα, η προσωποποίηση της μεταβολικής θεραπείας ως μια ευρείας βάσης στρατηγική θεραπείας του καρκίνου, απαιτεί λεπτούς χειρισμούς για να ρυθμίσει ως θεραπεία την μοναδική φυσιολογία κάθε ατόμου.